Be with you
posted on 13 Jul 2009 17:41 by dollwind
.
..
...
....
.....
......
ครั้งแรก…แรกพบ
เมื่อจบ...ต้องจาก
ในเมื่อพบ...ก็ต้องพราก
ในเมื่อจาก...ก็ต้องลา
...............................................
แค่เพียงใจฉันมีเขาก็อบอุ่น
มันหวานลึกซึ้งสุดโหยหา
แค่เพียงมีเขาฉันก็สุขมาก นานา..
แม้เขาไม่เหลียวแลมองมา..เลยก็ตาม
..............................................................
ถึง ‘เจ็บ’ จะไม่ร้องไห้
ถึง ‘ปวด’ จะไม่ฟูมฟายให้เห็น
ถึง ‘ทรมาณ’ จะไม่คร่ำครวญเกินที่เป็น
จะไม่ให้เขาเห็น...ว่าฉันอ่อนแอ
..........................................................................
สำหรับฉันความรักก็เปรียบเหมือนสายลม...เพราะมันช่างเบาบางซะเหลือเกิน
ในขณะที่เขาก็เหมือนพิรุนที่โปรยปรายชะล้างความเศร้ามากมายให้หายไป
เเละนำพาความรู้สึกดีๆมาให้ฉันมากมายเช่นกัน
เวลา 3 ปีที่ได้อยู่เคียงข้างในฐานะเพื่อนมันก็ไม่เลวร้าย
เพราะเป็น ' เขา ' ละมั้ง
เขาทั้งใจดี และน่ารัก...จนฉันเผลอใจ..ไป..ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
.....
รู้ก็แต่ว่าตอนนี้เขาไม่ได้รักฉัน...เกินเลยไปมากกว่าคำว่าเพื่อนแม้แต่นิดเดียว
ก็นะ...ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรหรอก
ตัวเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ทั้งๆที่ก็รู้สึกดีๆกับเขา
แต่กลับคอยเชียร์เขาอยู่ห่างๆ
คงเป็นเพราะฉันเข้าใจอย่างหนึ่งละมั้ง
เข้าใจว่าความรัก มันสวยงามแค่ไหน และมีคุณค่าเพียงใด
ถึงได้ไม่อยากให้เขาเลิกรักใคร
....
ท่าทีที่ฉันแสดงออกก็มักจะแปลกๆ
อย่างตอนที่บังเอิญเจอกันทั้งที่น่าจะดีใจมากแท้ๆ...กลับเฉยๆ
แต่แค่คุยกัน บางทีใจก็เต้นตึกตัก
เหมือนเด็กเจอรักครั้งแรก
หลายๆอย่างมันดูเรียบง่ายเกินไป...จนเลือนลาง
แต่ก็..ไม่เคยจางหายไป
พึ่งจะเคยเจอจริงๆความรู้สึกแบบนี้ สถานการแบบนี้
ฉัน...ไม่เข้าใจ
แต่..มันคงจะเป็นเพราะ ' รัก ' ละมั้ง
คำแสนสั้นที่ฉันไม่เคยเข้าใจความหมาย
ที่ใช้แทนทุกความรู้สึก อาย ดีใจ ตื่นเต้น...เศร้า หรือแม้แต่เสียใจ
...ที่ฉันคอยมีให้เขา