สายลมนิรันดร์

วันนี้ได้ไปเดินเที่ยวกับคนสำคัญมาล่ะ
ไม่รู้ทำไมรู้สึกแปลกๆ  
ทั้งๆที่อยู้ข้างๆกันแต่มันกลับเหงา
สะกิดครั้งนึงก็หันมาฝืนยิ้มให้ครั้งนึง...คิดถึงใครอยู่นะ
อยู่ใกล้เราแต่คิดถึงคนอื่น
เหงานะ...อยากบอกให้รู้จัง
จะทำให้อึดอัดรึเปล่า

ทำไมวันี้ไม่ยอมควงแขนเดินล่ะ
ทำไมต้องสะบัดมือเวลาจะกุมด้วย
พอหันไปถามก็ยิ้มแปลกๆ

เจ็บเล็กๆนะ

Jul 13, 2008 3:47 PM

กลับมาคิดดูตอนนี้เราก็พึ่งนึกได้ว่าการคาดหวังมากไปก็ไม่ใช่เรื่องดี

จากหงุดหงิดเลยเปลี่ยนมาพยายามเอาใจแทน ผลที่ออกมาก็ดูดีนะ

เขาดูสนใจเรามากขึ้นแล้วก็เริ่มสนุกด้วย

ถ้าเราคิดช้าไปกว่านี้อาจจะทะเลาะกันก็ได้

ตัวเราผิดเองแหละที่ไม่เคยพอสักที

เคยได้ความรักมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งอยากได้เพิ่มขึ้น

บางทีเราอาจจะลืมไปว่าแค่ตอนนี้ที่เขาอยู่กับเราในถานะ เพื่อนสนิท มันก็มากเกินพอ

Jul 13, 2008 3:48 PM

วันนี้ที่เสียเธอ

วันนี้เราเสียเขาไปแล้วล่ะ...ให้คนอื่นที่ดีกว่า

เจ็บมากๆแต่บอกใครไม่ได้  เศร้าจริงๆนะ

จะร้องไห้ให้เขาเห็น  มันก็กลัวว่าจะทำให้เขาจะรำคาญ

แต่ก็นะ

อย่างน้อย...ในวันนี้เราก็ยังได้อยู่ข้างๆเขา

ได้พูดคุยกับเขา...ดีแล้วจริงๆ

เราก็เป็นพวกเจ็บแล้วจำเหมือนกัน...

ต่อจากนี้จะเลิกงอน

เลิกเอาแต่ใจ

เลิกทำตัวเป็นเจ้าของ

เลิกทำตัวน่ารำคาญ

เลิกเอาเปรียบ

เลิกถามเรื่องส่วนตัว

เลิกทำตัวแบบนี้เขาจะได้ไม่ทิ่งเราไปไหน  

ขออยู่ข้างๆแบบเจ็บๆอย่างนี้ต่อไป...

ถึงตอนที่เห็นคนที่อยู่ข้างเธอไม่ใช่เราก็ไม่เป็นไร

แต่อยากจะขอไว้อย่างนึง

ขอรักเขาอยู่เงียบๆอย่างนี้ต่อไป...

มันจะมากไปไหม...?

Jul 13, 2008 3:49 PM

สัญญาที่รักษาไว้ไม่ได้...

ไม่รู้ทำไมช่วงนี้ทุกๆอย่างรอบตัวถึงเปลี่ยน

เพื่อนก็เปลี่ยนไป

ครอบครัวก็เปลี่ยนไป

แม้แต่ความรู้สึกที่มีให้ เขาคนนั้น ก็เปลี่ยนไป

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความห่างเหินมันเข้ามาแทรกระหว่างตัวเราและเขา

ทุกครั้งเห็นเขาอยู่กับคนอื่นจะต้องเจ็บจนต้องหลบไปทุกครั้ง...ก็แค่นั้น

แต่ตอนนี้ความเจ็บมันหายไป ถึงลึกๆลงไปจะยังเหลืออยู่บ้าง

ทุกวันนี้มันรู้สึกชาๆเหมือนไม่อยากรับรู้อะไร...

บางครั้งก็ว่างเปล่าเหมือนไม่เคยมีบางอย่างเกิดขึ้นเลย

ทำไมนะเดี๋ยวนี้เห็นหน้าเขามันถึงยิ้มไม่ออก

บางทีน้ำตาก็ไหลออกมาไม่ทันรู้ตัว

ทั้งๆที่ก็สัญญาไว้กับตัวเองทุกครั้งแล้วว่าจะยิ้มให้เขา...แต่ก็ทำไม่ได้

แย่มากเลย แม้แต่สัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองยังรักษาไว้ไม่ได้...

Jul 14, 2008 2:45 PM

อยู่ตรงนี้...ข้างๆเธอ

มีความสุขจังเลยนะวันนี้เนี่ย

ไม่รู้ว่าเพราะมีคนๆนั้นอยู่ใกล้ๆรึเปล่า

เสียดายเวลาเหมือนกันพอกลับมาคิดเอาตอนนี้

ว่ามัวหลงเสียใจอยู่แค่กับคำพูดของคนรอบข้าง

อิจฉามาก...เวลาคนที่อยู่ใกล้ๆเขาไม่ใช่เรา

เจ็บมากๆ...เวลาถามเขาว่าเราเป็นอะไรกันแล้วไม่ได้คำตอบ

พึ่งจะมารู้สึกตัวเอาป่านนี้

แต่ก็ดีแล้วที่ยังไม่สายเกินไป

เราจะไม่หันกลับไปมองข้างหลังให้เจ็บอีก

ถึงบางครั้งเผลอหันกลับไป

สำหรับเรามันก็คงเป็นประสบการณ์ล่ำค่า

เป็นช่วงเวลาที่ได้เรียนรู้ความเจ็บปวด

เป็นช่วงๆหนึ่งของความรู้สึกที่มีให้เขา...มันท่วมท้นผิดปกติ

แต่ในวันนี้

ในตอนนี้

ในวินาทีนี้

เราไม่สนอีกแล้วว่าความรู้สึกที่เราสัมผัส...ที่เรามีให้เขา...มันอยู่ในรูปแบบไหน..?

รู้แต่ว่าเรารักเขาและจะอยู่ข้างๆเขาอย่างนี้ต่อไป...

จนกว่าจะถึงเวลาที่เขาไปจากเราเอง...